toufexis.info

Οκταπόδια και έτερα

Posted by in Blog

140. ΟΚΤΑΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑ.
ΚΕΦ. ΡΛΖ’. (ΡΛΘ’)

Όλα τα αγνά και οστρακοδέρματα είναι πολλά κακοχώνευτα, ήγουν σουπιές, καλαμάρια, όστριες, αχιβάδες, ατζομπάτοι και τα επίλοιπα, αμή χειρότερον από όλα είναι το οκταπόδιον και έπρεπε να μη το τρώγη τινάς και μάλιστα όσοι έχουν αχαμνόν στόμαχον, διατί αργεί να χωνεύση και δίδει ασθένειαν. Λοιπόν όποιος θέλει να το φάγη, πρώτον μεν ας το τρίψη εις την πέτραν και να το κοπανίση καλά, όσον δύνεται, και τότε ας το βράση με μάραθα και ούτω γίνεται αβλαβέστερον και είναι και νοστιμότερον, διατί παίρνει την ουσίαν ένα από το άλλο και γίνονται και τα δύο εύχρηστα. Όμοια γίνουνται και οι σουπιές, καθώς πολλάκις τες εμαγέρευσα και περίσσα μου άρεσαν, αμή πρόσεχε να μην εβγάλης το μελάνι, ωσάν το κάμνουν τινές άγνωστοι δια να μη μαυρίζουν τα αγγεία και οι οδόντες τους, αλλά άφηνέ το μέσα εις το τσουκάλι καν σηπίαν μαγερεύεις, καν οκταπόδιον, ότι αυτό κάμνει το φαγί ευνοστότερον. Και βάνε και κρομμύδια με πολύν λάδι να γίνεται καλύτερον, τα οποία βάνεις αντάμα με το οκταπόδιον και όσον νερόν εγνωρίζεις και φθάνει και, ας είναι περισσόν, δια να φθυράση να έλθη ύστερα εις το δίκαιόν του και, όταν είναι σιμά να μαγερευθή το οκταπόδι, τότε βάνεις τα μάραθα. Ει δε και είναι σηπίες, οπού θέλουν ολιγότερον βράσιμον, βάλε τα όλα αντάμα. Ομοίως γίνεται και ο θράψαλος, τουτέστι το καλαμάριν όταν είναι καμπόσον μεγάλα, ει δε και είναι μικρά, τρυφερά σηπίες και καλαμάρια, κάμνε τα τηγανιστά οπού δίδουν τροφήν περισσότερον. Προπάντων δε όταν φάγης αγνά μη πίνης [σελ.225] νερόν, αλλά κρασί καλόν να χωνεύουσι και όσοι δεν πίνουν κρασί μη τα τρώγουσι.

Πηγή: Κωστούλα Δ., Aγάπιος Λάνδος. Γεωπονικόν, Βενετία 1643. Επιμέλεια κειμένου, Εισαγωγή, Σχόλια, Γλωσσάριο, Βόλος 1991, 224-225

0

Ο Μισέρ Μπερτόλδος

Posted by in Blog

Ομορφάδες του Μπερτόλδου

Ο Μισέρ Μπερτόλδος ήτον τέτοιος, μικροπρόσωπος, χοντροκέφαλος, ολοστρόγγυλος σαν φούσκα, το μέτωπόν του ζαρωμένον, τα μάτια του κόκκινα σαν φωτία, τα φρύδια του μακρά και άγρια σαν γουρουνότριχες, τα αυτιά του γαϊδουρινά, μεγαλόστομος, στραβόστομος, με τα χείλη κρεμασμένα κάτω σαν του αλόγου, τα γένεια του συχνά
και πολλά αποκάτω εις το πηγούνι του, και έπεφταν σαν εκείνα του τράγου· η μύτη του στραβή και ασηκωμένη απάνω με τες τρύπες της μύτης πλατείες, τα δόντια του
όξω σαν των καπρίων με τρία ή τέσσαρα χοντρά αποκάτω εις τον λαιμόν, τα οποία οπόταν εμίλουνε, εφαινόντησαν σαν τόσα τσουκάλια οπού να έβραζαν. Είχε τα
ποδάρια του τραγίτικα, μακρά και πλατέα σαν του σατύρου και όλον του το κορμίον μαλλιαρόν τα καλτσούνια του ήτον από χοντρόν μπαπάκιον, όλα μπαλωμένα· τα
παπούτσια του υψηλά και στολισμένα με χοντρά κομμάτια.

Εις κοντολογίαν ετούτος ήτον όλως διόλου το εναντίον του Ναρκίσσου.

Πηγή: Ἀγγέλου ‘Άλκης, Giulio Cesare Dalla Croce, Ο Μπερτόλδος και ο Μπερτολδίνος, Αθήνα 1988, 8.

0