Blog

Blog, φιλολογικά, ψηφιακά φιλολογικά

Νικόλαου Σοφιανού Γραμματική: Δοκιμή ηλεκτρονικής μεταγραφής σε μορφή XML

18. Οκτωβρίου 2015, Author: Notis Toufexis

Δοκιμή ηλεκτρονικής μεταγραφής σε μορφή XML — Work in progress

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
339
340
341
342
343
344
345
346
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
442
443
444
445
446
447
448
449
450
451
452
453
454
455
456
457
458
459
460
461
462
463
464
465
466
467
468
469
470
471
472
473
474
475
476
477
478
479
480
481
482
483
484
485
486
487
488
489
490
491
492
493
494
495
496
497
498
499
500
501
502
503
504
505
506
507
508
509
510
511
512
513
514
515
516
517
518
519
520
521
522
523
524
525
526
527
528
529
530
531
532
533
534
535
536
537
538
539
540
541
542
543
544
545
546
547
548
549
550
551
552
553
554
555
556
557
558
559
560
561
562
563
564
565
566
567
< ?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
< ?xml-stylesheet type="text/css" href="Sofianos.css" ?>
< !DOCTYPE TEI.2 PUBLIC "-//TEI P4//DTD Main Document Type//EN" "http://www.tei-c.org/Guidelines/DTD/tei2.dtd" [
<!ENTITY % TEI.prose 'INCLUDE'>
< !ENTITY % TEI.linking 'INCLUDE'>
< !ENTITY % TEI.figures 'INCLUDE'>
< !ENTITY % TEI.analysis 'INCLUDE'>
< !ENTITY % TEI.XML 'INCLUDE'>
< !ENTITY % ISOlat1 SYSTEM 'http://www.tei-c.org/Entity_Sets/Unicode/iso-lat1.ent'>
%ISOlat1;
< !ENTITY % ISOlat2 SYSTEM 'http://www.tei-c.org/Entity_Sets/Unicode/iso-lat2.ent'>
%ISOlat2;
< !ENTITY % ISOnum SYSTEM 'http://www.tei-c.org/Entity_Sets/Unicode/iso-num.ent'>
%ISOnum;
< !ENTITY % ISOpub SYSTEM 'http://www.tei-c.org/Entity_Sets/Unicode/iso-pub.ent'>
%ISOpub;
]>
<tei .2>
  <teiheader>
    <filedesc>
      <titlestmt>
        <title>Σοφιανού Γραμματική: Electronic version</title>
        <editor>Νότης Τουφεξής</editor>
       
      </titlestmt>
      <publicationstmt>
        <!-- one of (address authority availability date distributor idno p pubPlace publisher) -->
        <date>18-10-2015</date>
       
      </publicationstmt>
      <sourcedesc>
        <!-- one of (bibl biblFull biblStruct listBibl p recordingStmt scriptStmt) -->
       
      </sourcedesc>
    </filedesc>
  </teiheader>
  <text>
    <body>
      <div1 type="epistola dedicatoria">
        <head>
          <milestone n="2a" unit="Fol."></milestone>AMPLISSIMO ET CLARISSIMO PRINCIPI <lb></lb>
          D. JOANNI LOTHARINGION S.R.E. DIACONO <lb></lb>CARDINALI N: SOPHIANUS S:D.</head>
        <p>Cum viderem plerasque nationes, Princeps illustissime, hac nostra
          temestate suas certatim linguas exornare, non solum scribendo res
          scitu dignas, quae aliunde haberi non possunt, uerum ad regulas
          grammatices diligenter eas dirigendo, <milestone n="2b" unit="Fol."></milestone>
          coepi etiam ipse cogitare an opere pretium facturus essem, si linguam
          nostram, qua uulgo Graeci utimur, ad methodum et canonas recocarem, et
          putaui me non inanem laborem suscepturum, tum ut hi, qui gracae linga
          studio tenentur, non solum ueterem illum Graecorum sermonen sed
          recentiorem et hunc percipere possent, tum etiam ut, qui vellent in
          Graecia et finitimis illi regionibus Turcarum imperio subiectis
          uersari, facile sibi commercium pararent. Dum igitur hanc nostram,
          quam uocant vulgarem, linguam cum illa antiquorum quorum confero
          Platonis, Demosthenis, Xenophontis et aliorum toto orbe iam olim magno
          suo merito illustrium, reperi multis in rebus hanc nostram uetere et
          illa minime inferiorem esse. Constat. n. uerbis per manus ab
          antiquissimo saeculo traditis et breuitate quadam mirabili, tum
          regulis certis et paucis, ut non multum sit elaborandum discere
          cupientibus. </p>
        <pb ed="Legrand" n="201"></pb>
        <p> Videbam ego necessarium esse non solum <milestone n="3a" unit="Fol."></milestone> Grammaticam scribere, qua nomina et uerba cum caeteris serponis
          partibus ad regulas redigerentur, sed etiam Lexicon condere, quo
          dictionum ingens sylua includeretur. </p>
        <p> Hunc tractatum in tres partes diuisi. Prima nomina et uerba cum
          reliquis particulis ostendo, secunda, ago de <sic corr="orthographia"
            resp="N Toufexis">orthopgraphia</sic>; tertia vero, de
          constructione. Imposui iam ultimam manum prime parti quam nunc T.R.D.
          offero; caeteras habeo in manibus, quae peopediem sub tuae
          amplitudinis nomine prodibunt. Supererat um Maecenatem mihi meisque
          laboribus quaererem, quo partono et ego ad obtrectatoribus tutus
          dessem et haec mea opera in pretion haberetur, non rei aestimatione
          sed p°troni
          <!--find out what ° this means!--> nomine, ut censeri solent quae
          templis offeruntur potius religione loci quam hominum iudicio et
          censura. Nemo igitur in tam frequenti Vrbe mihi occurrit cui tu non
          uidereris praeferendus, siue nationis ingenuitatem spectarem, siue tui
          generis claritatem, siue etiam amorem, quo <milestone n="3b"
            unit="Fol."></milestone> disciplinas omnes carumque studiosos amplecteris. Quod
          si hoc quidquid est munusculi hilari fronte acceperis, mirum quos
          addideris stimulos, ut quae pertinent ad Grammaticam absoluam, et
          animum applicen ad Lexicon componendum, in quo, ut spero, multa
          legentur ad rem bellicam et navalem tum ad agriculturam caeterasque
          artes pertinentia et ad domesticam etiam supellectilem, quae nusquam
          apud autores reperientur. </p>
        <p>Interim vale, P. illustrissime. </p>
        <pb ed="Legrand" n="202"></pb>
      </div1>
      <div1>
        <head>ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ <milestone n="4a" unit="Fol."></milestone>
        </head>
        <div2>
          <head>ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ</head>
          <p>Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ἔναι μία τέχνη ὅπου μᾶς παιδεύει νὰ γράφομεν καὶ νὰ
            λαλοῦμεν ὀρθά.</p>
          <p>Γράμμα ἔναι τὸ μικρότερον μέρος ὅπου νἄναι ᾿ς τὴν φωνὴν τοῦ
            ἀνθρώπου, εἶναι δὲ ὅλα τὰ γράμματα εἴκοσι τέσσερα· α, β, γ, δ, ε, ζ,
            η, θ, ι, κ, λ, μ, ν, ξ, ο, π, ρ, σ, τ, υ, φ, χ, ψ, ω. </p>
          <div3>
            <head>Περὶ τοῦ πῶς μερίζονται τὰ εἴκοσι τέσσερα γράμματα.</head>
            <p>Ἀπὸ τοῦτα, εφτὰ μὲν φωνήεντα ὀνομάζονται· α, ε, η, ι, ο, υ, ω,
              καὶ μερίζονται εἰς μακρὰ δύο, η καὶ ω μέγα· καὶ βραχέα δύο, ε
              ψιλὸν καὶ ο μικρόν· καὶ δίχρονα τρία, α, ι, υ ψιλόν. Ἀπὸ τοῦτα
              γίνονται δίφθογγοι ἕξη· αι, αυ, ει, ευ, οι, ου. </p>
          </div3>
          <div3>
            <head>Περὶ τῶν συμφώνων</head>
            <p> Τὰ δὲ λοιπὰ δεκαεφτὰ λέγονται σύμφωνα· β, γ, δ, ζ, θ, κ, λ, μ,
              ν, ξ, π, ρ, ς, τ, φ, χ, ψ.</p>
            <p>Ἀπὸ τοῦτα λέγονται ἡμίφωνα μὲν ὀκτώ· ζ, ξ, ψ, λ, μ, ν, <milestone n="4b" unit="Fol."></milestone> ρ, ς, ἐξ ὁποῖα εἶναι διπλᾶ τρία, ζ, ξ, ψ·
              ἀμετάβολα τέσσερα, λ, μ, ν, ρ· ἄφωνα δὲ ἐννέα, β, γ, δ, κ, π, τ,
              θ, φ, χ, ἐξ ὁποῖα εἶναι ψιλὰ τρία, κ, π, τ· δασέα τρία, θ, φ, χ·
              μέσα τρία β, γ, δ. </p>
            <pb ed="Legrand" n="203"></pb>
            <p>Ἀπὸ τὰ σύμφωνα λοιπὸν τοῦτα καὶ ἀπὸ τὰ φωνήεντα γίνονται οἱ
              συλλαβαῖς, οἷον, σῶ, πλᾶ· ὅθεν γίνονται λέξεις, οἷον <w function="ex" lemma="Σωκράτης, ὁ">Σωκράτης</w>, Πλάτων· ἐξ
              ὁποίαις γίνετ᾿ ὁ λόγος, οἷον Σωκράτης περιπατεῖ, ὁ Πλάτων
              ἀναγινώσκει.</p>
          </div3>
          <div3>
            <head>ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΥ.</head>
            <p>ΤΟΥΤΟΣ λοιπὸν ὁ λόγος ἔχει μέρη ὀκτώ· ὄνομα, ρῆμα, μετοχήν,
              ἄρθρον, ἀντωνυμίαν, πρόθεσιν, ἐπίρρημα, καὶ συνδεσμον. Ἀπὸ τοῦτα
              τὰ ὀκτὼ μέρη, τὰ πέντε κλίνονται, οἷον· ὄνομα, ρῆμα, μετοχή,
              ἄρθρον, ἀντωνυμία·ἄκλιτα δὲ τὰ τρία· πρόθεσις, ἐπίρρημα καὶ
              σύνδεσμος. </p>
          </div3>
          <div3>
            <head>ΠΕΡΙ ΟΝΟΜΑΤΟΣ</head>
            <p>ONOMA ἔναι μέρος λόγου ὅπου κλίνεται, τ᾿ ὁποῖον σημαίνει σῶμα ἢ
              πρᾶγμα· σῶμα λέγω <milestone n="5a" unit="Fol."></milestone> oἷον, λίθος,
              ξύλον· πρᾶγμα, οἷον, τέχνη, παίδευσις· καὶ σημαίνει ἀκόμη οὐσίαν
              μερικὴν ἢ κοινήν· μερικὴν λέγω, οἷον, Σωκράτης, Πλάτων· κοινήν,
              οἷον, ἄνθρωπος, ἄλογον. Συμβαίνει δὲ ν᾿ ἀκολουθοῦν τὸ ὄνομα πέντε
              τινά· γένη, εἴδη, σχήματα, ἀριθμοί καὶ πτῶσες. </p>
            <p>Γένη εἶναι τρία· ἀρσενικόν, ὁ Ἀνδρέας· θηλυκόν, ἡ Μαρία·
              οὐδέτερον, τό ξύλον.</p>
            <p>Εἴδη δύο· πρωτότυπον, θεός· παράγωγον, θεωνᾶς.</p>
            <p>Σχήματα δύο· ἁπλόν, προφήτης· σύνθετον, ψευδοπροφήτης.</p>
            <p>Ἀριθμοί δύο· ἑνικός, ὁ ἄνθρωπος· πληθυντικός, οἱ ἄνθρωποι.</p>
            <p>Πτῶσες πέντε· εὐθεῖα, ὁ ἄνθρωπος· γενική, τοῦ ἀνθρώπου· δοτική,
              τοῦ ἀνθρώπου· αἰτιατική, τὸν ἄνθρωπον· κλητική, ὦ ἄνθρωπε.</p>
            <pb ed="Legrand" n="204"></pb>
          </div3>
          <div3>
            <head>ΠΕΡΙ ΠΡΟΣῼΔΙΩΝ.<milestone n="5b" unit="Fol."></milestone>
            </head>
            <p>Προσῳδία ἔναι κάποια ἐξάπλωσις τῆς φωνῆς ὅπου κάνει τὴν λεξιν
              μακρότερην, καὶ λέγεται προσῳδία διότι ἔναι σιμὰ ᾿ς τὴν ᾠδήν,
              ἤγουν ᾿ς τὸν ἦχον τοῦ λόγου. Εἶναι δὲ προσῳδίαις ὀκτώ· ὀξεῖα,
              βαρεῖα, περισπωμένη, δασεῖα, ψιλή, ἀπόστροφος, ὑφὲν καὶ
              ὑποδιαστολή.</p>
          </div3>
          <div3>
            <head>ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΟΥ.</head>
            <p>ΑΡΘΡΟΝ ἔναι μέρος λόγου ὅπου κλίνεται· βάνεται δὲ πάντοτε ᾿ς ταῖς
              ἀρχαῖς τῶν ὀνομάτων· συμβαίνουσι κ᾿ εἰς αὐτὸ τρία· γένος, ἀριθμός,
              πτῶσις, καὶ κλίνετ᾿ ἔτζη·</p>
            <div4>
              <head>Αρσενικά ἑνικά.</head>
              <p>Ἡ εὐθεῖα, ὁ· ἡ γενικὴ καὶ δοτική, τοῦ· ἡ αἰτιατική, τόν.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>Πληθυντικά.</head>
              <p>Ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν, οἱ· ἡ γενικὴ καὶ δοτική, τῶν· ἡ
                αἰτιατική, τούς.</p>
              <p>Κλητικὴν τὰ ἄρθρα δὲν ἔχουν, διότι τὸ ὦ ἔν᾿ ἐπίρρημα.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>Θηλυκὰ ἑνικά. <milestone n="6a" unit="Fol."></milestone>
              </head>
              <p>Ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν, ἡ· ἡ γενικὴ καὶ δοτική, τῆς· ἡ αἰτιατική,
                τήν.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>Πληθυντικά.</head>
              <p>Ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν, οἱ· ἡ γενικὴ καὶ δοτική, τῶν· ἡ
                αἰτιατική, ταῖς.</p>
              <pb ed="Legrand" n="205"></pb>
            </div4>
            <div4>
              <head>Οὐδέτερα ἑνικά.</head>
              <p>Ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν, τό· ἡ γενικὴ καὶ δοτική, τοῦ· ἡ αἰτιατική,
                τό.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>Πληθυντικά.</head>
              <p>Ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν, τά· ἡ γενικὴ καὶ δοτική, τῶν· ἡ
                αἰτιατική, τά.</p>
            </div4>
          </div3>
          <div3>
            <head>ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΩΣ ΜΕΡΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.</head>
            <p>ΑΠΟ τὰ ὀνόματα τινὰ μὲν λέγονται ἰσοσύλλαβα καὶ τινὰ
              περιτοσύλλαβα· ἰσοσύλλαβα εἶναι ὅσα δὲν κάνουν περισσὴν συλλαβὴν
              εἰς τὸ τέλος τῆς γενικῆς, ἥγουν ὁ λόγος, τοῦ λόγου· ἡ ἡμέρα τῆς
              ἡμέρας· τὸ ξύλον, τοῦ ξύλου. </p>
            <p>Περιττοσύλλαβα εἶναι ὅσα κάνουν περισσὴν συλλαβὴν εἰς τὸ τέλος
              τῆς γενικῆς, οἷον, ὁ Αἴας, τοῦ Αἴαντος· ἡ φύσις, τῆς φύσεως· τὸ
              πρᾶγμα, τοῦ πράγματος. Γίνονται λοιπὸν <milestone n="6b"
                unit="Fol."></milestone> τῶν ὀνομάτων κλίσες ἑφτά· ἕξη τῶν ἰσοσυλλάβων καὶ
              μία τῶν περιττοσυλλάβων. </p>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΚΛΙΣΕΩΣ.</head>
              <p>Πρώτη κλίσις τῶν ὀνομάτων λέγετ᾿ ἐκείνη ὅπὄχει ὀνόματα μόνον
                ἀρσενικά ὅπου τελειώνουν εἰς ας, ης, ις, υς, οἷον, ὁ Ἀνδρέας, ὁ
                προφήτης, ὁ μάντις, ὁ βαρύς· ὁποῖα κάνουν τὴν γενικήν, καὶ τὴν
                δοτικὴν, καὶ τὴν κλητικήν, εὐγάνοντας τὸ ς ἀπὸ τὴν εὐθεῖαν· καὶ
                τὴν αἰτιατικήν, ἀλλάσσοντας τὸ ς εἰς ν, οἷον, ὁ προφήτης, τὸν
                προφήτην, ὦ προφήτη, καὶ κλίνονται ᾿ς τὸν τρόπον τοῦτον.</p>
              <pb ed="Legrand" n="206"></pb>
              <div5 id="sing">
                <head>Ἑνικά.</head>
                <table>
                  <row>
                    <cell>ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν.</cell>
                    <cell>ὁ προφήτης.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ γενικὴ καὶ δοτική.</cell>
                    <cell>τοῦ προφήτη.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ αἰτιατική.</cell>
                    <cell>τὸν προφήτην.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ κλητική.</cell>
                    <cell>ὦ προφήτη.</cell>
                  </row>
                </table>
              </div5>
              <div5>
                <head>Πληθυντικά</head>
                <table>
                  <row>
                    <cell>ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν.</cell>
                    <cell>οἱ προφήταις.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ γενικὴ καὶ δοτική.</cell>
                    <cell>τῶν προφητῶν.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ αἰτιατική.</cell>
                    <cell>τοὺς προφήταις.</cell>
                    <milestone n="7a" unit="Fol."></milestone>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ κλητική.</cell>
                    <cell>ὦ προφήταις.</cell>
                  </row>
                </table>
                <p> Ἑνικά· ὁ ληστής, τοῦ ληστῆ, τὸν ληστήν, ὦ ληστῆ. Πλ. οἱ
                  ληστάδες, τῶν ληστάδων, τοὺς ληστάδαις, ὦ ληστάδες. ‒ ὁ
                  Ἀνδρέας, τοῦ Ἀνδρέα, τὸν Ἀνδρέαν, ὦ Ἀνδρέα. </p>
                <p>Ἑνικά· ὁ μάντις, τοῦ μάντι, τὸν μάντιν, ὦ μάντι. Πλ. οἱ
                  μάντιδες, τῶν μάντιδων καὶ μάντεων, τοὺς μάντιδαις, ὦ
                  μάντιδες. ‒ ὁ βαρύς, τοῦ βαρῆ, τὸν βαρύν, ὦ βαρύ· οἱ βαρέοι,
                  τῶν βαρέων, τοὺς βαρέους, ὦ βαρέοι. ‒ ὁ γλυκύς, τοῦ γλυκῆ. ‒ ὁ
                  ὄφις, τοῦ ὄφι. ‒ ὁ μῆνας, τοῦ μηνᾶ. ‒ ὁ Ἀντίπας, τοῦ
                Ἀντίπα.</p>
              </div5>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΛΙΣΕΩΣ</head>
              <p>Δευτέρα κλίσις ἔν᾿ ἐκείνη ὅπὄχει ὀνόματα μόνον θηλυκά ὅπου
                τελειώνουν εἰς α ἢ εἰς η, καὶ κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴν
                  σμίγοντας<milestone n="7b" unit="Fol."></milestone> τὸ ς ᾿ς τὴν εὐθεῖαν,
                καὶ τὴν αἰτιατικὴν σμίγοντας τὸ ν, οἷον, ἡ ἡμέρα, τῆς ἡμέρας,
                τὴν ἡμέραν·κλίνονται δὲ ᾿ς τοῦτον τὸν τρόπον. </p>
              <pb ed="Legrand" n="207"></pb>
              <div5>
                <head>Ἑνικά.</head>
                <table>
                  <row>
                    <cell>ἡ εὐθεῖα τῶν ἑνικῶν.</cell>
                    <cell>ἡ ἡμέρα.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ γενικὴ καὶ δοτική.</cell>
                    <cell>τῆς ἡμέρας.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ αἰτιατική.</cell>
                    <cell>τὴν ἡμέραν.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ κλητική.</cell>
                    <cell>ὦ ἡμέρα.</cell>
                  </row>
                </table>
              </div5>
              <div5>
                <head>Πληθυντικά</head>
                <table>
                  <row>
                    <cell>ἡ εὐθεῖα τῶν πληθυντικῶν.</cell>
                    <cell>οἱ ἡμέραις</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ γενικὴ καὶ δοτική.</cell>
                    <cell>τῶν ἡμερῶν.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ αἰτιατική.</cell>
                    <cell>ταῖς ἡμέραις.</cell>
                  </row>
                  <row>
                    <cell>ἡ κλητική.</cell>
                    <cell>ὦ ἡμέραις.</cell>
                  </row>
                </table>
                <p>Ἑνικά· ἡ τιμή, τῆς τιμῆς, τὴν τιμήν, ὦ τιμή. Πλ. οἱ τιμαῖς,
                  τῶν τιμῶν, ταῖς τιμαῖς, ὦ τιμαῖς. ‒ Ἑνικά· ἡ κυρά, τῆς κυρᾶς,
                  τὴν κυράν, ὦ κυρά. Πλ. οἱ κυράδες, τῶν κυράδων, ταῖς κυράδαις,
                  ὦ κυράδες. ‒ ἡ Μαρία, <milestone n="8a" unit="Fol."></milestone> τῆς
                  Μαρίας. ‒ ἡ ἀλήθεια, τῆς ἀλήθειας ‒ ἡ καλή, τῆς καλῆς. </p>
              </div5>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΚΛΙΣΕΩΣ.</head>
              <p>Τρίτη κλίσις λέτε᾿ ἐκείνη ὅπὄχει ὀνόματα ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ,
                καὶ οὐδέτερα· καὶ τελειώνουν τὰ μὲν ἀρσενικὰ καὶ τὰ θηλυκὰ εἰς
                ος, καὶ κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴς εἰς ου· τὴν
                αἰτιατικὴν ἀλλάσοντας τὸ ς τῆς εὐθείας εἰς ν, οἷον, ὁ λόγος, τοῦ
                λόγου, τὸν λόγον· τὰ δὲ οὐδέτερα τελειώνουν εἰς ον ἢ εἰς ι, καὶ
                κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴν εἰς ου, οἷον, τὸ ξύλον, τοῦ
                ξύλου· τὸ ψωμί, τοῦ ψωμίου. Καὶ πρόσεψε ὅτι εἰς τὰ οὐδέτερα ποτὲ
                δὲν ἀλλάσσουν ἀπὸ τὴν εὐθεῖαν ἡ αἰτιατικὴ καὶ ἡ κλητική.</p>
              <p>Ἑνικά· ὁ λόγος, τοῦ λόγου, τὸν λόγον, ὦ λόγε. Πλ. οἱ λόγοι, τῶν
                λόγων, τοῦς λόγους, ὦ λόγοι.</p>
              <pb ed="Legrand" n="208"></pb>
              <p>Ἑνικά· ἡ ρόδος, τῆς ρόδου, τὴν ρόδον, ὦ ρόδο<note n="1">Le
                  pluriel de ce mot n'est pas décliné dans le Ms.</note>.</p>
              <p>Ἑνικά· τὸ ξύλον, τοῦ ξύλου, τὸ ξύλον, ὦ ξύλον. Πλ. τὰ ξύλα, τῶν
                ξύλων, <milestone n="8b" unit="Fol."></milestone>τὰ ξύλα, ὦ ξύλα.</p>
              <p>Ἑνικά· τὸ ψωμί, τοῦ ψωμίου, τὸ ψωμί, ὦ ψωμί. Πλ. τὰ ψωμία, τῶν
                ψωμίων, τὰ ψωμία, ὦ ψωμία. ‒ τὸ χαρτί, τοῦ χαρτίου. ‒ τὸ κρασί,
                τοῦ κρασίου. ‒ τὸ βιβλίον, τοῦ βιβλίου. ‒ τὸ μέλι, τοῦ
              μελίου.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΚΛΙΣΕΩΣ.</head>
              <p>Τετάρτη κλίσις λέγετ᾿ ἐκείνη ὅπὄχει ὀνόματα ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ
                καὶ οὐδέτερα· καὶ τελειώνουν τὰ μὲν ἀρσενικὰ εἰς ας, καὶ κάνουν
                τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴς εἰς ος διὰ τοῦ ο μικροῦ, ἢ εἰς ως
                διὰ τοῦ ω μεγάλου, ἢ εἰς ου· τὴν αἰτιατικὴν καὶ τὴν κλητικὴν,
                εὐγάνοντας τὸ ς, οἶον, ὁ ἄνδρας, τοῦ ἀνδρός, τὸν ἄνδρα· ὁ
                βασιλέας, τοῦ βασιλέως, τὸν βασιλέα· ὁ μύρμηγγας, τοῦ μυρμήγγου,
                τὸν μύρμηγγα.Τὰ δὲ θηλυκὰ καὶ οὐδέτερα τελειώνουν εἰς α, καὶ
                κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴν εἰς ος, τὴν αἰτιατικὴν καὶ
                κλητικὴν ὡσὰν καὶ τὴν εὐθεῖαν, οἷον, ἡ γυναίκα, τῆς <milestone n="9a" unit="Fol."></milestone> γυναικός, τὴν γυναῖκα, ὦ γυναῖκα, καὶ
                κλίνοντ᾿ ἔτζη. </p>
              <p>Ἑνικά· ὁ ἄνδρας, τοῦ ἀνδρός, τὸν ἄνδρα, ὦ ἄνδρα. Πλ. οἱ ἄνδρες,
                τῶν ἀνδρῶν, τοὺς ἄνδραις, ὦ ἄνδρες.</p>
              <p>Ἑνικά· ἡ γυναῖκα, τῆς γυναικός, τὴν γυναῖκα, ὦ γυναῖκα. Πλ. οἱ
                γυναῖκες, τῶν γυναικῶν, ταῖς γυναίκαις, ὦ γυναῖκες.</p>
              <p>Ἑν. ὁ βασιλέας, τοῦ βασιλέως, τὸν βασιλέα, ὦ βασιλέα. Πλ. οἱ
                βασιλεῖς, τῶν βασιλέων, τοὺς βασιλεῖς, ὦ βασιλεῖς.</p>
              <p>ὁ πατέρας, τοῦ πατρός. ‒ ὁ σωτῆρας, τοῦ σωτῆρος. ‒ ὁ γέλωτας,
                τοῦ γέλωτος. ‒ ὁ ρῆγας, τοῦ ρηγός. ‒ ὁ ἱερέας, τοῦ ἱερέως. ‒ ὁ
                Ἀχιλλέας, τοῦ Ἀχιλλέως.</p>
              <pb ed="Legrand" n="209"></pb>
              <p>ἡ αἴγα, τῆς αἰγός. ‒ ἡ μητέρα, τῆς μητρός. ‒ ἡ τριάδα, τῆς
                τριαδός. ‒ ἡ θυγατέρα, τῆς θυγατρός. ‒ ἡ κοπέλα, τῆς κοπελός.</p>
              <p>τὸ ἕνα, τοῦ ἑνός.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΛΙΣΕΩΣ.</head>
              <milestone n="9b" unit="Fol."></milestone>
              <p>Πέμπτη κλίσις λέγετ᾿ ἐκείνη ὅπὄχει <w>ὀνόμα<milestone n="9b"
                    unit="Fol."></milestone>τ᾿ </w>ἀρσενικὰ καὶ θηλυκά· καὶ τελειώνουν τὰ
                μὲν ἀρσενικὰ εἰς ους καὶ κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴν καὶ
                τὴν κλητικὴν εὐγάνοντας τὸ ς· τὴν αἰτιατικὴν ἀλλάσσοντας τὸ ς
                εἰς ν, οἷον, ὁ νοῦς, τοῦ νοῦ, τὸν νοῦν, ὦ νοῦ· τὰ δὲ θηλυκὰ
                τελειώνουν, τελειώνουν εἰς ου ἢ εἰς ω, τὴν αἰτιατικὴν καὶ τὴν
                κλητικὴν ὡσὰν καὶ τὴν εὐθεῖαν, καὶ κλίνοντ᾿ ἔτζη.</p>
              <p>Ἑνικά· ὁ ἁπλοῦς, τοῦ ἁπλοῦ, τὸν ἁπλοῦν, ὦ απλοῦ. Πλ. οἱ απλοῖ,
                τῶν ἁπλῶν, τοὺς ἁπλούς, ὦ απλοῖ.</p>
              <p>Ἑνικά· ἡ ἀλουποῦ, τῆς ἀλουποῦς, τὴν ἀλουποῦν, ὦ ἀλουποῦ. Πλ. οἱ
                ἀλουποῦδες, τῶν ἀλουπούδων, ταῖς ἀλουπούδαις, ὦ ἀλουποῦδες.</p>
              <p>ἡ Λητώ, τῆς Λητοῦς, τὴν Λητώ, ὦ Λητώ. ‒ ἡ Κώ, τῆς Κῶ, τὴν Κώ, ὦ
                Κώ. ‒ ἡ μαϊμοῦ, τῆς μαϊμοῦς, ‒ ἡ γελοῦ, τῆς γελοῦς.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΚΛΙΣΕΩΣ</head>
              <p> Ἔκτη κλίσις λέγετ᾿ ἐκείνη ὅπὄχει ὀνόματα ἀρσενικὰ καὶ οὐδέτερα
                μόνον, ὁποῖα τελειώνουν εἰς ος <milestone n="10a" unit="Fol."></milestone>
                ἢ εἰς ες καὶ κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴν εἰς ους, οἷον, ὁ
                Δημοσθένης, τοῦ Δημοσθένους· τὸ γένος, τοῦ γένους, καὶ κλίνοντ᾿
                ἔτζη.</p>
              <p>Ἑνικά· ὁ Δημοσθένης, τοῦ Δημοσθένους, τὸν Δημοσθένη, ὦ <pb ed="Legrand" n="210"></pb>Δημοσθένη. Πλ. οἱ Δημοσθένεις, τῶν
                Δημοσθενῶν, τοὺς Δημοσθένεις, ὦ Δημοσθένεις.</p>
              <p>Ἑνικά· τὸ γένος, τοῦ γένους, τὸ γένος, ὦ γένος. Πλ. τὰ γένη,
                τῶν γενῶν, τὰ γένη, ὦ γένη. Πλ. τὰ γένη, τῶν γενῶν, τὰ γένη, ὦ
                γένη.</p>
              <p>τὸ ἀσθενές, τοῦ ἀσθενοῦς. ‒ τὸ ἔθνος, τοῦ ἔθνους. ‒ τὸ εἴδος,
                τοῦ εἴδους<note n="1">Le Ms. donne εἶδος.</note>. ‒ τὸ πάθος,
                τοῦ πάθους. </p>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΚΛΙΣΕΩΣ.</head>
              <p>Ἑβδόμη κλίσις τῶν ὀνομάτων λέγετ᾿ ἐκείνη ὅπὄχει ὅλα τὰ
                περιττοσύλλαβα ὀνόματα, ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ καὶ οὐδέτερα ὁποῖα
                τελειώνουν εἰς διάφορα τέλη, καὶ κάνουν τὴν γενικὴν καὶ τὴν
                δοτικὴν εἰς ος διὰ τοῦ ο μικροῦ, ἢ εἰς ως διὰ τοῦ ω μεγάλου, ἢ
                εἰς ου· τὴν αἰτιατικὴν εἰς α, ἢ ἀλλάσσοντας τὸ ς τῆς εὐθείας εἰς
                ν καὶ κλίνονται ᾿ς τοῦτον τὸν τρόπον.</p>
              <milestone n="10b" unit="Fol."></milestone>
              <p>Ἑνικά· ὁ Αἴας, τοῦ Αἴαντος, τὸν Αἴαντα, ὦ Αἴα. Πλ. οἱ Αἴαντες,
                τῶν Αἰάντων. τοὺς Αἴανταις, ὦ Αἴαντες.</p>
              <p>Ἑνικά· ἡ κακότης, τῆς κακότητος, τὴν κακότητα, ὦ κακότη. Πλ. οἱ
                κακότητες, τῶν κακοτήτων, ταῖς κακότηταις, ὦ κακότητες.</p>
              <p>Ἑν. ἡ φύσις, τῆς φύσεως, τὴν φύσιν, ὦ φύσι. Πλ. οἱ φύσες, τῶν
                φύσεων, ταῖς φύσες, ὦ φύσες. </p>
              <p>Ἑνικά· τὸ πρᾶγμα, τοῦ πράγματος, τὸ πρᾶγμα, ὦ πρᾶγμα. Πλ. τὰ
                πράγματα, τῶν πραγμάτων, τὰ πράγματα, ὦ πράγματα.</p>
              <p>Ἑνικά. τὸ γόνα, τοῦ γονάτου, τὸ γόνα, ὦ γόνα. Πλ. τὰ γόνατα,
                τῶν γονάτων, τὰ γόνατα, ὦ γόνατα. </p>
              <p>ἡ ἀνθρωπότης, τῆς ἀνθρωπότητος. ‒ ἡ διήγησις, τῆς διηγήσεως. ‒
                ἡ δύναμις, τῆς δυνάμεως. ‒ ἡ πόλις, τῆς πόλεως. ‒ ἡ λέξις, τῆς
                λέξεως. ‒ τὸ γῆρας, τοῦ γήρατος. τὸ φῶς, τοῦ <pb ed="Legrand"
                  n="211"></pb> φωτός. ‒ τὸ βαρύ, τοῦ βαρέος. ‒ τὸ στρῶμα, τοῦ
                στρωμάτου. </p>
            </div4>
            <div4>
              <head>
                <milestone n="11a" unit="Fol."></milestone>ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ</head>
              <p>Ὅσα ὀνόματα, ἀριθμητικὰ σημαίνουν ἕνα εἰς ταῖς ἑνικαῖς πτῶσες
                κλίνονται μόνον, καὶ ὅσα σημαίνουν πολλὰ εἰς ταῖς πληθυντικαῖς
                μόνον, οἷον, ἕνας τοῦ ἑνός, τὸν ἕναν· ἡ μία, τῆς μίας, τὴν μίαν·
                τὸ ἕνα, τοῦ ἑνός, τὸ ἕνα. ‒ ἱ δύο, τῶν δύο, τοὺς δύο· οἱ δύο,
                τῶν δύο, ταῖς δύο· τὰ δύο, τῶν δύο, τὰ δύο. ‒ ἱ τρεῖς, τῶν
                τριῶν, τοὺς τρεῖς· οἱ τρεῖς, τῶν τρεῖς, ταῖς τρεῖς· τὰ τρία, τῶν
                τριῶν, τὰ τρία. ‒ ἱ τέσσαρες, τῶν τεσσάρων· τὰ τέσσερα, τῶν
                τεσσάρων. ‒ ἱ πέντε, τῶν πέντε· τὰ πέντε, τῶν πέντε. ‒ ἱ ἕξη,
                τῶν ἕξη· τὰ ἕξη. ‒ ἱ διακόσιοι, τῶν διακοσίων, τοὺς διακοσίους,
                ὦ διακόσιοι· οἱ διακόσιαις, τῶν διακοσίων, ταῖς διακόσιαις· τὰ
                διακόσια, τῶν διακοσίων, τὰ διακόσια. ‒ ἱ τριακόσιοι, τῶν
                τριακοσίων· καὶ τὰ λοιπὰ ὁμοιοτρόπως. </p>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΕΙΔΩΝ</head>
              <milestone n="11b" unit="Fol."></milestone>
              <p>Εἴδη τῶν παραγώγων ὀνομάτων εἶν᾿ ἑφτά.</p>
              <p>Κτητικόν, οἷον, βασιλικὸν φόρεμα, πλατωνικὸν βιβλίον· οὐράνιον,
                γήϊνον, θαλάσσιον.</p>
              <p>Συγκριτικὸν δὲ καὶ ὑπερθετικόν, οἷον, ἔντιμος, ἐντιμότερος,
                ἐντιμότατος· καλός, καλλίτερος, κάλλιστος· καλός, κάλλιος,
                ἄριστος· κακός, χειρότερος, κάκιστος· μέγας, μεγαλίτερος,
                μέγιστος· εὐγενής, εὐγενέστερος, εὐγενέστατος, σώφρων,
                σωφρονέστερος, σωφρονέστατος.</p>
              <p>Ὑποκοριστικόν, οἷον, ἄνθρωπος, ἀνθρωπίσκος, ἀνθρωπάρι,
                ἀνθρωπαράκι, ἀνθρωπάκι, ἀνθρωπαρᾶς· ἄλογον, παρίππι, παριππάκι,
                παριππᾶς· κοπέλι, κοπελόπουλον, κοπελάκι, κόπελος· <pb ed="Legrand" n="212"></pb>παιδί, παιδάκι, παιδόπουλον, παδούλαρος·
                ἄνδρας, ἀνδράριον, ἀνδρούλακας· ξύλον, ξυλάρι, ξυλυφι. </p>
              <p>Παρώνυμον. Θέων, Τρύφων, Νικήτας.</p>
              <p>Ρηματικόν. Φιλήμων, νοήμων, νήφων.</p>
              <p>Πατρωνυμικόν. Πηλείδης, Ἡρακλείδης, Νεστορίδης.</p>
              <milestone n="12a" unit="Fol."></milestone>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΥΠΟΠΕΠΤΩΚΟΤΩΝ ΕΙΔΩΝ</head>
              <p>Κύριον. Πέτρος, Παῦλος, Μαρία.</p>
              <p>Προσηγορικόν. ἄνθρωπος, βόϊδι, ἄλογον, κόρακας, σπίτι, μαχαῖρι.
                Ἐπίθετον. ἀνδρεῖος, ἀνδρεῖα, ἀνδρεῖον· σοφός, σοφή, σοφόν·
                δίκαιος, δίκαια, δίκαιον.</p>
              <p>Πρός τι ἔχον. υἱός, πατέρας· δοῦλος, ἀφέντης· μέγα, μικρόν·
                μαθητής, διδάσκαλος.</p>
              <p>Ὡς πρὸς τι ἔχον· νύκτα, ἡμέρα· θάνατος, ζωή· Ἕλλην, βάρβαρος.</p>
              <p>Ἐθνικόν. Κρητικός, Κρητική· Ρωμαῖος, Ρωμαία· Πολίτης,
                Πολίτισσα· Χιώτης, Χιώτισσα· Κορφιάτης, Κορφιάτισσα.</p>
              <p>Ἐρωτηματικόν. τίς, τίνος, τίνα. Πλ. τίνες, τίνων, τίνας· τί,
                τίνος, τί. Πλ. τίνα, τίνων, τίνα. Ποῖος, ποία, ποῖον· πόσος,
                πόση, πόσον· ποταπός, ποταπή, ποταπόν.</p>
              <p>Ἑν. ἀόριστον. τίς, τινός, τινά. Πλ. τινές, τινῶν, <milestone n="12b" unit="Fol."></milestone>τινάς· τί, τινός, τί· τινά, τινῶν, τινά.
                Κάποιος, κάποια, κάποιον· ὁποῖος, ὁποία, ὁποῖον· ὁπόσος, ὁπόση,
                ὁπόσον· τέτοιος, τέτοια, τέτοιον.</p>
              <p>Ἀναφορικόν. οἷος, οἵα, οἵον· ὅσος, ὅση, ὅσον. ὅπου.</p>
              <p>Περιληπτικόν. λαός, πλῆθος, χορός.</p>
              <p>Ἐπιμεριζόμενα. ἄλλος, ἄλλη, ἄλλο· ἕτερος, ἑτέρα, ἕτερον·
                ἕκαστος, ἑκάστη, ἕκαστον· καθένας, καθεμία, καθένα· πασάνας,
                πασαμία, πασάνα.</p>
              <p>Περιεκτικόν. ἐλαιῶνας, καλαμιῶνας, παλιουρίλας Μαραθῶνας.</p>
              <pb ed="Legrand" n="213"></pb>
              <p>Γενικόν. ζῶον, φυτόν.</p>
              <p>Εἰδικόν. ἄνθρωπος, ἐλαία, δάφνη.</p>
              <p>Τακτικόν. πρῶτος, πρώτη, πρῶτον· δεύτερος, τρίτος, τέταρτος
                <!-- check if there is a comma here in the edition --> δέκατος,
                εἰκοστός.</p>
              <p>Ἀριθμητικόν. ἕνας, δύο, τρεῖς.</p>
              <p>Ἀπολελυμένον. θεός, λόγος, ἄγγελος.</p>
              <p> Μετουσιαστικόν. ξύλινος, ξύλινη, ξύλινον· <milestone n="13a"
                  unit="Fol."></milestone> πήλινος, σιδερένιος, σιδερένια, σιδερένιον·
                πέτρινος, χάλκινος, χαλκωματένιος· χρυσός, χρυσή, χρυσόν·
                ἀργυρός, ἀργυρή, ἀργυρόν.</p>
            </div4>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙ ΕΤΕΡΟΚΛΙΤΩΝ</head>
              <p>ὁ Ζεύς, τοῦ Διός, τὸν Δία, ὦ Ζεῦ. ‒ ὁ μέγας, τοῦ μεγάλου, τὸν
                μέγαν, ὦ μέγα· οἱ μεγάλοι, τῶν μεγάλων, τοὺς μεγάλους, ὦ
                μεγάλοι· τὸ μέγα, τοῦ μεγάλου. ‒ ὁ πολύ, τοῦ πολλοῦ, τὸν πολύν·
                οἱ πολλοί, τῶν πολλῶν, τοὺς πολλούς· τὸ πολύ, τοῦ πολλοῦ, τὸ
                πολύ· τὰ πολλά, τῶν πολλῶν, τὰ πολλά.</p>
              <p>Ἄκλιτα δὲ εἶναι τοῦτα· τὸ σέβας, τὸ ὄφελος, τὸ ὄναρ, τὸ σέλας,
                τὸ δέπας, τό δέμας.</p>
            </div4>
          </div3>
          <div3>
            <head>ΠΕΡΙ ΡΗΜΑΤΟΣ</head>
            <p>ΡΗΜΑ ἔναι ἓν ἀπὸ τὰ μέρη τοῦ λόγου ὁποῦ κλίνονται, τ᾿ ὁποῖον
              ξεχωρίζει τὰ πρόσωπα, ἂν ἐνεργοῦν ἢ πάσχουν, ξεκαθαρίζοντας καὶ
              τοὺς καιροὺς μὲ διαφόρους σχηματισμούς·ἀκολουθοῦν καὶ τὸ ρῆμα ὀκτώ
              τινα· ἔγκλισις, διάθεσις, εἶδος, σχῆμα, ἀριθμοί, πρόσωπα, χρόνοι
              καὶ συζυγίαις.</p>
            <p>Ἔγκλισες εἶναι πέντε· ὁριστική, γράφω· προστακτική, γράφε· <pb ed="Legrand" n="215"></pb> εὐκτική, ἄμποτε νἄγραφα· ὑποτακτική, ἐὰν
              γράφω· ἀπαρέμφατος, νὰ γράφω. </p>
            <p>Διάθεσες εἶν᾿ ἔξη. ἐνεργητική, γράφω· παθητική, γράφομαι· μέση,
              βιάζομαι· οὐδέτερον, ὑγιαίνω· αὐτοενεργητικόν, μάχομαι·
              αὐτοπαθητικόν, πάσχω.</p>
            <p>Εἴδη δύο. πρωτότυπον, σπείρω· παράγωγον, σπέρνω.</p>
            <p>Σχήματα δύο. ἁπλόν, γράφω· σύνθετον, παραγράφω.</p>
            <p>Ἀριθμοὶ δύο. ἑνικός, γράφω· πληθυντικός, γράφομεν.</p>
            <milestone n="14a" unit="Fol."></milestone>
            <p>Πρόσωπα τρία. πρῶτον, γράφω· δεύτερον, γράφεις· τρίτον, γράφει.</p>
            <p>Χρόνοι ἔξη. ἐνεστώς, γράφω· παρατατικός, ἔγραφα· παρακείμενος,
              γραμμένον ἔχω· ὑπερσυντέλικος, γραμμένον εἶχα ἢ εἶχα γράψει·
              ἀόριστος, ἔγραψα· μέλλων, θέλω γράψει.</p>
            <div4>
              <head>ΠΕΡΙΣΥΖΥΓΙΩΝ</head>
              <p>Συζυγίαις τοῦ ρήματος εἶν᾿ ἔξη· τέσσαρες τῶν βαρυτόνων, καὶ τῶν
                περισπωμένων δύο.</p>
              <div5>
                <head>Πρώτη.</head>
                <p>Ἡ πρώτη συζυγία τῶν βαρυτόνων ρημάτων τελειώνει εἰς β, φ, π,
                  πτ, φτ, κεἰς τὸν ἀόριστον θέλει νἄχει πάντοτε το ψ, οἷον,
                  τρίβω, ἔτριψα· γράφω, ἔγραψα· λείπω, ἔλειψα· κλέπτω, ἔκλεψα·
                  κόφτω, ἔκοψα.</p>
              </div5>
              <div5>
                <head>Δευτέρα</head>
                <p>Ἡ δευτέρα τελειώνει εἰς γ, κ, χ, σσ, ττ, ζ, κεἰς τὸν ἀόριστον
                  θέλει νἄχει πάντοτε τὸ ξ, οἷον, <milestone n="14b" unit="Fol."></milestone> ἀνοίγω, ἄνοιξα· πλέκω, ἔπλεξα· βρέχω, ἔβρεξα· φυλάσσω,
                  ἐφύλαξα· πράττω, ἔπραξα· παίζω, ἔπαιξα. </p>
              </div5>
              <div5>
                <head>Τρίτη.</head>
                <p>Ἡ τρίτη τελειώνει εἰς θ, ν, ζ, καὶ ω μέγα καθαρόν, κεἰς <pb ed="Legrand" n="215"></pb> τὸν ἀόριστον πάντοτ᾿ ἔχει τὸ σ, οἷον,
                  πείθω, ἔπεισα· χρυσώνω, ἐχρύσωσα· δένω, ἔδεσα· νομίζω,
                  ἐνόμισα· ἀκούω, ἤκουσα· λύω, ἔλυσα. </p>
              </div5>
              <div5>
                <head>Τετάρτη.</head>
                <p>Ἡ τετάρτη καὶ τελευταία τῶν βαρυτόνων τελειώνει εἰς λ, ν, ρ,
                  καὶ ὁ ἀόριστος πάντοτε θέλει νἄχει αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ σύμφωνον τοῦ
                  ἐνεστῶτος, οἷον, ψάλλω, ἔψαλα· κρίνω, ἔκρινα· λευκαίνω,
                  ἐλεύκανα· ξαίνω, ἔξανα· σπείρω, ἔσπειρα.</p>
              </div5>
            </div4>
          </div3>
          <!-- This is the end of the chapter about the verb. -->
        </div2>
      </div1>
    </body>
  </text>
</tei>

Το αρχείο xml
 

Αρέσει σε %d bloggers: